LevonShahnur | ՁայներUser RSS Feed

ՄՂՁԱՎԱՆՋ

Ես սպանեցի արդեն մեռած մարդուն: Այո, նա արդեն մահացել էր, բայց ես կրկնակի անգամ սպանեցի նրան: Ընկել էր հատակին ու մեռել էր: Մահը վրա էր հասել այնքան արագ, որ նա չէր հասցրել՝ ինքնատիրապետման բնազդով կառչել որևէ բանից, որ չտապալվի գետնին: Նրա հսկա մարմինը տարածվել էր հատակին ու սառել էր: Վերջ: Եվ որքան էլ ցավալի էր դա, հարազատներն արդեն հաշտվել էին կարարված իրողության հետ: Շտապ օգնության բժիշկը հաս » Կարդալ ամբողջությամբ

Ո՞ւր է գնում դերասանը

«Դրամատիկականի դերասան էի,- պատմում է դերասանը,- հորս հոգեհանգստի օրը` մայիսի 6-ին, եկան, ասացին, որ պետք է դեր խաղամ. հեղինակը ռուս էր, անունը չեմ հիշում, գործն էլ նվիրված էր Հայրենական պատերազմին: Խաղացի… ստիպված, և մինչև հիմա հոգուս մեջ անթեղված` մխում է անբացատրելի մի զգացում. ինչո՞ւ խաղացի, հարց եմ տալիս ինքս ինձ, և ես էլ պատասխանում եմ՝ երևի ի վերուստ էի դերասան ծնվել, ի վերուստ էր բեմը ք » Կարդալ ամբողջությամբ

ԺԱՄ

(Հատված)

Ահա եկել է պահը, որ քեզ դիմեմ ինձ ստեղծող, իսկ այս պահը ծնվեց կյանքիս հեծնած ժամանակից, որն էլ ստեղծելով տեղադրեցիր Դու իմ ներսում: Հիմա դրված թանգարանում հիշողության խորքից անտես`քեզ եմ դիմում Ամենատես:
Պատրաստեցիր Դու ինձ փայտից: Oրերով էլ տաշտշեցիր մինչ երևաց որոշ տեսքս: Փորագրեցիր ներսս Թվեր ու մի մեծ Խաչ, որը լցրիր .21-գրամ. մաքուր ոսկով: Լույս արծաթից երեք Սլաք Դու սարքեցիր:
» Կարդալ ամբողջությամբ

Փողոցային գաղտնիքներ


-Արի հետևիցս, Գերց, դեե~…
-Ուր, …զգույշ,~էս ինչ արիր,Ռաալֆֆ~…

…Ռալֆն ու Գերցեգը ապրում էին շենքի գետնախորշում, այսինքն եղանակի տրամադրությունից էր կախված, թե որտեղ կգիշերեին:

Գերցեգը, ում հետագայում Գերց էր կանչում Ռալֆը, մինչ փողոց ընկնելը, ապրում էր մարդկային ընտանիքի տաքուկ անկյունում: Մորը չէր հիշում, նրան գնել էին դեռ մայրական կաթը շուրթերին լղոզված: Փրչոտ ու փոքր շուն էր` .պուդել. » Կարդալ ամբողջությամբ

ԴՈՒ ՉԵՍ…ԽԱՆԴՆ Է

Սուր մտքերի կուտակումներ,
Որ ձուլվելով մեկը մյուսին կոչվում են “խանդ”,
Ու անիմաստ հոգին խոցում…
Քաղցկեղի պես օրըստօրե արմատանում,
Ու ճյուղերը տարածելով էլ ավելի,
Դեպ անդունդի դուռն են բացում սիրո առաջ,
Ու հեռանում ճամփաներից առանց այդ էլ օտարացած…
Իսկ ինչ անել…
Երբ աչքերում քեզնից անկախ
Մութ գիշերում պայծառ փայլող խանդն է շողում…
Երբ դողում ես` դավադրության շունչն առնելով…
Երբ ամ » Կարդալ ամբողջությամբ

...ու անվանակը կրունկեր հագավ

…..ու ստիպված եղավ….

գորգանախշ կճղակով, նռնաներկ երեսով,

"պարտք" ժպիտներից (նաև ստրկամիտ)

ճմռթված դեմքով խեղճ ավանակը

կրունկներ հագնել….բա¯րձր կրունկներ…

…հետո ինչ բեռը ծանր էր «մի քիչ»…

…ԷՇ տերն էր ուզել…ԲԵՌԻ էշ տերը…

….անասուն գլխում դարիս մեծագույն որդն էլ արթնացել`

գ » Կարդալ ամբողջությամբ

Զարդասեղան

Հրայրը վերադառնում էր քաղաքից տուն: Մրգերը հաջողությամբ էր իրացրել, սիրտն էլ ուրախ էր հասած ծիրանի պես: Գյուղում Հրայրին ճանաչում էին բոլորը, բոլորի մեջ նաև կույր պառավը, ով զգում էր, որ իր կողքով անցնողը ավյունով լեցուն Հրայրի քայլվածքն էր`ծանրադմփոց ու հևքախրխինջ:

Ավտոբուսը կանգնեց, մեկնած ձեռքը քնքշորեն գտավ բռնակն ու բարձրացավ: Հայացքները թեքվեցին բարձրացող աղջկա զվարթ դեմքին, մի քանիսն էլ » Կարդալ ամբողջությամբ

Ներել չգիտեմ

Թո՛ղ աստված ների,
Կարողը նա՛ է,
Իսկ ես հասարակ մի մահկանացու
Ընդամենը զայրանալ գիտեմ
Վատ վերաբերմունքից մարդ արարածի:
Գիտեմ տխրել անտարբերությունից,
ՈՒ ջերմ զգալիս թևերս բացել,
Կարող եմ նաև հատու ապտակել
Օդում քայլողի աղտոտված դեմքին,
Բայց խոնարհումով, առանց դույզն ամոթի
Վարում լինողի ձեռքը համբուրել:
Գիտեմ կարոտել իմ հարազատին,
Թեկուզև նույնը չփոխադարձեն,
Կարող եմ չատել սիրտս կոտրող » Կարդալ ամբողջությամբ

Մեր կյանքի ուղին

Մեր կյանքի ուղին
Հարթելու համար
Ինչքա՜ն խոչնդոտ ու խիճ ենք հրում,
Գեթ մի փոքր ճոխության համար
Ի՜նչ վտանգներ ու դառնություն կրում,
ՈՒ դեռ վազում ենք անիմանալի,
Անվերջանալի մի ագահությամբ,
Բայց վերջանում ենք,
Մենք վերջանում ենք մանկության վերջից,
Դրանից հետո ցավի թախիծն է,
Որ տանու՜մ–պահում ենք
Մեր ճկած ուսով,
Եվ միշտ ապրում ենք
Ապրելու հույսով… » Կարդալ ամբողջությամբ

Երանի

Երանի նրան, ում պիտի մի օր
Հարսնության շորով եկեղեցի տանես,
ՈՒմ դեմքի վրայից շղարշե քողը
Գայթակղելով դու պիտի հանես:
Երանի նրան, ում մարմինը մի օր
Մատներիդ խաղով պիտի կրակվի,
Աչքերից եկող տաք արցունքները
Քո նուրբ շուրթերով պիտի մաքրվի:
Երանի նրան, ում սիրտը մի օր
Քո սիրո դողով պիտի տրոփի,
ՈՒ քո շենշաշուք հայացքի ներքո
Քնքշանքով տաքուկ կրծքիդ կփարվի:
Երանի նրան, ում պիտի գրկես
Քո համ » Կարդալ ամբողջությամբ