աննա | ԳլխավորUser RSS Feed

Քայլեր ավազի վրայով (7)

Անկողնու վրա դրված էր մաքուր, կոկիկ ծալված շապիկ: Սենյակում պայծառ լույս էր: Տուն:

Ես դուրս եկա, ու մենք քայլեցինք: Հետաքրքիր զգացողություն է. քայլում ես, ու ներկա, որպես այդպիսին, չկա: Ու դու էլ դու չես:
Ես հարցրի` ի՞նչ է սա: Դու մենակ ժպտում էիր` խելացի-խելացի: Հետո կախում գլուխդ ու շարունակում քայլել` ձեռքերդ գրպաններում, ժպիտը դեմքիդ:

Ես էլ սկսեցի ժպտալ, ինձնից անկախ:

...
Ես նս » Կարդալ ամբողջությամբ

Քայլեր ավազի վրայով (6)

Ինչ-որ մեկն, իմ բացակայությամբ, երկար մնաց այս սենյակում, որի համեստ կահավորանքի մեջ հազար անգամ տնտղեց միևնույն բանը, բացեց-փակեց սակավաթիվ դարակները, որոնց անկյուններում հավաքված փոշու հատիկներն անգիր էր արել արդեն, և ունայն գիշեր իջավ սենյակումս` քաթանե կոպիտ վարագույրներից կախված, որոնց անշարժության մեջ թագավորում էր միայնությունը:
Այստեղ ոչ ոք էլ չէր ապրում, ու միայնությունն ինքը միայնակ է » Կարդալ ամբողջությամբ

Մեմո

Ներկայանամ: Մեմո: Տեխնիկական անձնագրով` MEMO (Multiuse Experimental Mechatronic Object):

Ես ծնվել եմ այնտեղ, ուր ձեռքեր էին ու ձայներ:
Երկուսուկես տարի ինձ պատրաստում էին այս դռան համար: Համենայնդեպս այդքան եմ հիշում, թեև մտահղացումն ու նախագծումն ավելի առաջ եղած կլինեին:
Ծնողներ չունեմ: Լաբորատորային որբ եմ, բայց ինձ լավ էին վերաբերվում: Նույնիսկ սիրում էին: Սեփական ե » Կարդալ ամբողջությամբ

անվերնագիր (2)

Միայն սթափությունը չի թեթևացնում. տառապանքը տեսնում ես արդեն նաև: Ցերեկային լույսով:
Դրան ավելանում է դառնություն, որ քեզ, …, չեն հավատում: Հնարավոր է, անվստահությունն այդ` հիվանդության կողմնային երևույթներից է:

Ես երկրորդ անգամ գնացի պատի մոտ: Կարելի՞ է երկուսը: Պատն ինձ էր նայում, ինչպես առաջ: Երե’քը:
Բարակ էլեկտրոնային գծերով գրեցի հայացքովս.
Լինեմ ազատ, խնդրո » Կարդալ ամբողջությամբ

անվերնագիր (1)

Ցանկությունների պատին ես գրեցի սթափություն: Պատը միակն էր, որ նայում էր ինձ: Ես հավաքեցի ամեն բան իմ ներսում: Կարծես, վերջ: » Կարդալ ամբողջությամբ

անվերնագիր

Ուզում եմ լինել
Խելոք ու հանգիստ
Ու մինիմալիստ,
Համբերատար, ճիշտ,
Որ գոհանամ միշտ
Այն ժլատ լույսով,
Որ արձակում է
Իմ սիգարետը`
Մինչև մեռնելը:
Ուզում եմ լինել
Մեծ քառակուսի,
Այլևս երբեք չհենվել ուսիդ,
Ու էլ չնայել վառ լիալուսնին:
Ուզում եմ երբեք
Չբացվեն թևեր,
Ուզում եմ սկսել
Ամեն ինչ տեսնել
Յոթ » Կարդալ ամբողջությամբ

Ձմեռային քուն

Ձմեռ է: Անձրևներ: Թաց ու ջուր, չըփ-չըփ... Ցուրտ է, ու աշխարհը մրսում է ներսումս:
Չեմ կարող լքել կամ փակել, կտրել ու հետո տեսնել միջնարանքի սև անհունը:
Թողնում եմ այնպես, ինչպես առանց իմ թողնելու էր, ու մտնում եմ ձմեռային քուն:
Ձմեռային քուն` իմ տաք որջումս, ուր պատերն այնքան մոտ են, որ ամեն ինչ զննվում, տնտղվում, շնչվում, քսվում ու միջնառնվում է շուրջբոլոր, հին ու հարազատ, » Կարդալ ամբողջությամբ

И СКУЧНО И ГРУСТНО

И скучно и грустно, и некому руку подать
В минуту душевной невзгоды...
Желанья!.. что пользы напрасно и вечно желать?..
А годы проходят - все лучшие годы!

Любить... но кого же?.. на время - не стоит труда,
А вечно любить невозможно.
В себя ли заглянешь? - там прошлого нет и следа:
И радость, и муки, и всё там ничтожно... » Կարդալ ամբողջությամբ

Վախը

Երկար ժամանակ է ես փնտրում եմ նրան: Այդ միայն թվում է, թե փախչում եմ, խույս տալիս, շրջանցում...
Իրականում փնտրում եմ բոլոր նուրբ ու կոծկված ծակուծուկերում, նեղ ու հեղձուձիչ այն տեղերում, ուր վզարմատումդ ճնշումից թուլանում են ոտքերդ, թմրում ձեռքերդ, խշշում ականջներդ, ու հասկանում ես, որ դու չկաս, մարդ չես, փալասի կտոր, ու ամեն ինչ իրականում կանտրոլից դուրս ա...
Բայց ես փնտրում եմ նրան:
Նրա ս » Կարդալ ամբողջությամբ

քայլեր ավազի վրայով (1)

Մարդը, որը վաճառում էր երջանկության հորմոններ, » Կարդալ ամբողջությամբ