արեւածագ | ԿարծիքներUser RSS Feed
Հույս,հավատ ու սեր
Օրերի անդարձ անդրադարձի հետ
Մեր հուր մանկության հրաշք հեքիաթի
Երեք խնձորն է վերադառնալու,
Որ մեր պահպանած հիշողության մեջ
Դեռ չեղած այգու պտուղ է անքաղ
Եվ մեր աչքի դեմ հողից ու հույսից
Բեղմնավորված բախտ...
Այն մեզնից մեզ է նախ բաժին տալու,
Ապա մեզ ձուլվող մենավոր ու լուռ
Իմաստությանը...
Եվ մեզնից անկախ,
Հրաշք հեքիաթի երեք խնձորով
Պիտի կշտանան բառերի կարոտ
Բազմաթիվ սրտեր,
Քանզի մ » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` lusin1991, Բաժին` Ժամանակակից պոեզիա, 416 օր առաջ
Հաղորդագրություն
Սոսկ նմա՛ն էին
Անվտանգ խաղի:
Բայց այդ պատճառով
Նույնիսկ լաց եղավ
Նա՝ ում ճաքճքած,
Կավե հայացքում
Քանի՜ տարի է
Ցո՛ղ անգամ չկար:
* * *
Վերնաշապիկս չէի լվանում.
Օձիքին շրթներկիդ հետքն էր
Ու մաշկիդ բույրը:
Մայրս այսօր լվացք էր արել...
Կորցրի քեզ ընդմիշտ : » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` արեւածագ, Բաժին` Հայարտի հեղինակներ, 428 օր առաջ
Ձեռնոցները
Ցուրտը կարծես կանգ էր առել այդ զբոսայգում,որովհետև կից փողոցում ավելի տաք էր:Այստեղ նույնիսկ ձյուն կար:Որոշեցի մոտակա զբոսայգում սպասել մինչև կսկսվեր պարապմունքս: Նստեցի զբոսայգու փոքրիկ,մի քիչ խարխուլ,արդեն երևի երկամյա վաղեմության դեղինով ներկված նստարանին ու սկսեցի կարդալ:Անակնկալի եկա, երբ մի ծեր,չեմ ուզում ասել մուրացիկ կին ինձ կոնֆետ առաջրկեց:
Անսպասելիությունից » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` Tamara, Բաժին` Ստեղծագործողի անկյուն, 483 օր առաջ
Աշնան երկինքը տխրում է
Ու ծեր քամին է սուլում անարվեստ,
Հույսերս տարան կռունկներն արդեն
Իրենց սրտամաշ կղկղոցի հետ:
Իսկ ես մի անղեկ մակույկի նման
Դեգերում եմ մութ ծովի ջրերում,
Եւ չկա, չկա' ափը հանդիպման,
Մինչդեռ ամեն խութ... ցամաք էր թվում:
Աշնան երկինքը տխրում է մեկեն,
Անձրևը թախծոտ սաղմոս է երգում,
Եւ թափառալուր իմ հոգուն անքեն
Այս տառապանքը հավերժ է թվում:
1987 » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` արեւածագ, Բաժին` Հայարտի հեղինակներ, 504 օր առաջ
Աշնան երկինքը տխրում է
Ու ծեր քամին է սուլում անարվեստ,
Հույսերս տարան կռունկներն արդեն
Իրենց սրտամաշ կղկղոցի հետ:
Իսկ ես մի անղեկ մակույկի նման
Դեգերում եմ մութ ծովի ջրերում,
Եւ չկա, չկա' ափը հանդիպման,
Մինչդեռ ամեն խութ... ցամաք էր թվում:
Աշնան երկինքը տխրում է մեկեն,
Անձրևը թախծոտ սաղմոս է երգում,
Եւ թափառալուր իմ հոգուն անքեն
Այս տառապանքը հավերժ է թվում:
1987 » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` արեւածագ, Բաժին` Հայարտի հեղինակներ, 504 օր առաջ
У анархии твоя плоть
Впиши в себя магнитные бури,
Раскрась себя синим и чёрным.
Сегодня она ступает опять
Босиком по осколкам законов.
Она… она… анархия.
Гонимые ветром прочь самогоном
Наплюйте в злые стволы автоматов.
Сегодня танцует она обнажённой
Среди усыпальниц тутанхамонов.
Она… она… анархия.
Так потрогай её и раскрась себя
Малопонятным и малопристойным.
Сегодня она т » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` արեւածագ, Բաժին` Օտարալեզու պոեզիա, 552 օր առաջ
Хватит !
Когда- то распятую грусть,
Я брошу свою мольбу
В грязную пустоту.
Я разобью лицо,
Я надорву свой рот.
Всё правильно- я не тот.
Когда- то я был живой.
А если не хватить сил,
Я встану под твой обрез,
Сотру все сомненья в дым,
Взорвусь на слепящий свет.
Хватит меня травить
Бытовой кислотой.
Успокойся, мама,
Я уже скоро сдохну.
» Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` արեւածագ, Բաժին` Օտարալեզու պոեզիա, 555 օր առաջ
Թող մութն ընկներ անտառի մեջ մի հեռու
Մենք հրաշքով հանդիպեինք իրարու:
Թող մեզ վրա հացենին մեղմ օրորվեր,
Եվ գիշերը թող լիներ խոր ու երկար,
Թող լուսաստղը ճանապարհին մոլորվեր,
Առավոտը թող համառեր ու չգար:
Թող չգտներ մեզ հովն, ինչքան որոներ,
Մեր շշուկը թող չլսեր ո'չ մի քար,
Ակնթարթը հավասարվեր մի տարու,
Չանջատվեինք, չտանջեինք իրարու: » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` արեւածագ, Բաժին` Հայ դասական պոեզիա, 573 օր առաջ
Շեքսպիրի ու դրամայի մասին
Հատվածներ
Իմ անհամաձայնությունը Շեքսպիրի մասին ընդունված կարծիքին ո'չ թե ուսումնասիրվող նյութի նկատմամբ պատահական վերաբերմունք է, այլ բազմաթիվ, տեսակետս շրջապատիս տեսակետների հետ համաձայնեցնելու երկար տարիների համառ փորձերի արդյունքն է: Հիշում եմ զարմանքի այն զգացումը,որն ունեցա Շեքսպիրի գործերն առաջին անգամ ընթերցելիս: Իրարու ետև կարդալով «Լիր արքան», «Ռոմեո և Ջուլիետը», «Համլետը», «Մակբեթը » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` արեւածագ, Բաժին` Գրաքննադատի անկյուն, 575 օր առաջ
ՍՈՆԱՏ
Ձանձրացած սին վաելքներից`
Հին աստվածների գերեզմանին
Իմ արծվային մագիլներով
Մի նոր երգ եմ նտագրում:
ԱԿՈՐԴ 1.
Դո .-
Այսինքն` ինչ-որ մի տեղ, կույսը թաքուն,
Դուռը ամուր ներսից կողպած իր սենյակում,
Հայելու դեմ մերկ մարմնի
Տենչադողդող երգն է լսում,
Ու մոռացած առասպելը “պարկեշտության » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` ՀԱՅԱՐՏ, Բաժին` Հայարտի հեղինակներ, 605 օր առաջ