_Երիտասա՜րդ,կարծում եմ որ այս պայմանները կբավարարեն ձեզ:

_Այո,իհարկե:Այս սենյակի համար ինչքա՞ն պիտի վճարեմ:

_Ընդամենը 60000դրամ ամսական:

_Լավ,ես ամսվա վերջում կվճարեմ:

_Ոչ,ինչ եք ասում,գոնե գումարի մի մասը հիմա պիտի վճարեք,այլապես ես այն կարող եմ ուրիշի տալ:

Երիտասարդը ձեռքը գրպանը տարավ:Մոտը ընդամենը 40000դրամ ուներ:

_Լավ թող լինի այդպես:

Մի աշխարհ,որ լեցուն է հեքիաթով,

Որ անհոգ ես դու կարծես,

Որ չես տխրում դու երբեք,

Մի աշխարհ,որ փայլուն է ու գունեղ,

Որ չկան ցավ ու վշտեր,

Որ սրտերն են միշտ ջահել:

Մանկության հեքիաթ որտեղ ես հիմա,

Թող  որ իմ հոգին նորից մանկանա,

Թող ճախրեմ անհոգ` մանկության գրկում,

Մանուկ թող դառնամ գոնե երազում:

Մի գիշեր դու հե » Կարդալ ամբողջությամբ

Անհանգիստ մտքերը թույլ չէին տալիս Արեգին լուսացնելու գիշերը:Անսահման սիրով էր սիրում սիրած աղջկան,ոչինչ չէր խնայում նրա համար:Նրա սերը փոխադարձ էր,բայց արգելված Արեգի հոր կողմից:Արեգի հայրը սեփական բիզնես ուներ Մոսկվայում և ցանկանում էր,որ որդին շարունակի իր գործը և ամուսնանա իր կողմից ընտրված աղջկա հետ:Արեգին չէր հետաքրքրում հոր որոշումը,միևնույն ժամանակ նա երբեք չէր

Անծայրածիր տիեզերքում իրարանցում էր տիրում: Միլիոնավոր տարիների մեջ անթիվ պատահածը այս անգամ խելքահան էր արել բոլորին: Պատճառն այն էր, որ երբևէ եղած բոլոր ստեղծվածների մեջ ամենափխրունին երկրային ինչ-որ ուժ ստիպում էր թախծել…

Հրեշտակներից մեկը շտապելով խցկվեց անտես ամպի մեջ ու զգալով մոտեցող անիմանալի գոյն` ասաց.

…Սովորական աշնանային օր էր: Մարինեն վերելքն էր բռնել բարձունքի: Մտքերը մեկ շպրտելով գետնին անցնում էր վրայով, մեկ կողքերն էր  գցում ,ուր իր հետաքրքրասեր ընկերուհիներն էին պլպլալով բարձրանում: Հետո վերցնելով արդեն ոտատակ տվածը`նորից էր գցում ու լղճորում:

-Մարի ջան ,ես յուրաքանչյուր տարի էս օրը գնում եմ հպարտությամբ, » Կարդալ ամբողջությամբ

Սրտիցս բխած մի լույս էր երգս,

Հոգուցս ելած անգին մի կրակ,

Որ օրորվելով գալիս էր մոտս,

Դառնում իմ սրտի միակ բանալին:

Գալիս էր պատմում էջեր անցյալից,

Հոգիս էր լցնում խինդով, ծիծաղով,

Ես հառաչելով փարվում էի նրան

Ու ճախրում էինք երկնքում ամպոտ:

Իմ սրտի համար նա երգ էր հյուսում,

Իմ մելամաղձոտ, լուռ սրտի համար

Ու դայլայ » Կարդալ ամբողջությամբ

Աշուն էր. միքիչ մռայլ, միքիչ թախծոտ: Զինվորը դիրքերում էր, սովորական ծառայություն, բայց անսովոր օր, վերջին օրն էր դիրքերում, առավոտյան պետք է իջներ դիրքերից և զորացրվեր:

Ինչպիսի զգացողություններ ու երազանքներ էին պտտվում նրա մտքում, նա երկու տարի պարտաճանաչ իր պարտքն էր տվել հայրենիքին և եկել էր օրը, որ պիտ » Կարդալ ամբողջությամբ

Մշուշոտ խավար, չվառվող լույսեր,

Իմ հոգին տկար, իմ հոգին խավար.

Ամայի վայրում ես ինձ եմ փնտրում,

Հանգչում է վերջին իմ հույսը եղած:

Այն հույսը, որ ինձ ուղեկցել է միշտ,

Ինձ լույս է տվել մշուշ խավարում

Ու հիմա թողել, հեռուն է գնում,

Հեռու հեռուներ ու հետ չի գալու:

Հույս իմ հետ արի ես քեզ եմ կանչում,

Մի թող ինձ մենակ այս լուռ օ » Կարդալ ամբողջությամբ