Թարթիչներուդ ետին բարակ
Ե՛ վ անարատ ո՛ւ անառակ
Աչերդ վառած հազար լույսով
Կհրահրին զիս հազար հույսով...

Ու համամիտ ու հակառակ
Ե՛վ միամիտ, ու անառակ,
Կտանջե՜ս զիս՝ դուն մեղր ու թո՜ւյն,
Ո՜վ ահավոր հակադրություն ...

Վարդ շուրթերուդ մեջեն կըրակ,
Ո՛ւ անապակ, ո՛ւ անառակ
Կժպտի՜ս ինձ ու չգիտես
Ի՜նչ դժոխքներ մեջըս կ՚այրես...

Կո՜ւյս կուսությանդ հակառակ,
Ո՛ւ անառիկ, ո՛ւ անառակ,
Կփորձես զիս, աղվո՛ ր, կարծես
Ւմ ծեր հոգիս լացնել ուզես...