Առավոտ... Կարոտ... Համրաքայլ, հուշիկ


Մոտենում է ինձ կարոտդ լուսե,


Եվ քո արծաթե երգը անուշիկ


Նո'ր եզերքներ է սրտումս հյուսել:


 


Նորոգ արթնացման բերկրանքի համար


Լռակյաց հոգիս պարտական է քեզ.


Պարզել ես արդեն նո'ր երկնակամար


Քո բոսոր շնչի տարփանքով հրկեզ:


 


Նոր այգաբացի շնչով թափանցիկ 


Լցրե՜լ ես տափակ իմ պարագիծը,


Եվ քո ժպի՜տն եմ սիրում տարանցիկ,


Որ լազուր ներկեց իմ գորշ թախիծը...


 


Առավոտ... Կարոտ... Սերս ապրեշում,


Կարոտս գրկած, տրվել է վալսի՜...


Քո սիրո նրբին մեղեդին հիշում,


Արբու՜մ է լուսով այս նոր երազի...