Շարադրություն

Լավագույնը հավատն է այն, որ երբեք
Չի դառնում կրոն:

Պարույր Սևակ


Չորրորդ դասարանում էի, երբ գրեցի իմ առաջին շարադրությունը: Շարադրությունն սկսել էի գծիկով, այսինքն` ուրիշի ուղղակի խոսքով: Ուսուցչուհին նայեց, զարմացավ և գովեստի մի քանի խոսքեր ասաց:
Ամիսներ անցան: Նորից շարադրություն պետք է գրեինք: Գրեցի:
Երբ հաջորդ օրը ուսուցչուհին մտավ դասա » Կարդալ ամբողջությամբ

ՄՈԽՐԱՄԱՆԸ



Մոխրամա´նը… բոլորից մոռացված մոխրամանը, հանկարծ` հիշեցին ու խորդանոցի խավար գերությունից լույս աշխարհ հանեցին:
Օ՜, նրան չտարան լվանալու…
Անփույթ մեկնված ձեռքը, ամենացավոտ տեղն ընտրելով`, մի այրվող գլանակ մխրճեց այնտեղ: Թվաց`, լոկ մի պտղունց մոխիր գումարվեց եղած փոշուն…
» Կարդալ ամբողջությամբ

ԻՄՆ ԵՆ ԼԻՆԵԼՈւ

Օ՜, որքան եմ ես քո մատների,
Հետքերը կրող գրքի էջերը,
Համբուրել սիրով…
Ու ես ժպտացել,
Հույս եմ փայփայել .
Ի´մն են լինելու -
Քն » Կարդալ ամբողջությամբ

ԱՇՆԱՆ ՄՈՒՏՔԸ


Աշնան շունչը
Լիզեց ձորի զույգ շուրթերը,
Քարափի հետ կոխից հոգնած`
Գլորվեց ցած,
Գալարվելով ծույլ ու անշտապ`
Խուժեց անձավ,
Ծերպ ու փչակ…
Աշնան բոթը
Սուրաց դեպի անշուք լուսին,
Թաթով զարկեց կիտված ամպի
Փքուն փորին,
Ասես մի հրեշ
Խոր քուն մտած,
Անհուն ցավի՞ց, թե` զայրույթից.
Ամպը ոռնաց…
Կայծակն ահեղ`
Աշնան մուտքը հրավառեց :
» Կարդալ ամբողջությամբ

ՍԿԶԲՈՒՄ ԶԵՓՅՈՒՌԸ

ՍԿԶԲՈՒՄ ԶԵՓՅՈՒՌԸ

Սկզբում` զեփյուռը փոխվում է քամու
Քո խոսքերի մեջ,
Ու ամենակուլ մրրիկ բարձրանում
Քո աչքերի մեջ,
Հետո` հորդում է արցունքդ այրող,
Լավայի նման իր շուրջն ավերող…
. . . . . . . . . . . . .
Ինձ մնում է լոկ`
Փլվել աթոռին,
Այնինչ փնտրում եմ, փնտրում եմ
Մի գիրք`
Ուր գնացքների չվացուցակն է…
» Կարդալ ամբողջությամբ

Ակրոստիկոս


Սրբապատկեր, որ դաջվեցիր բորբոսապատ, գունեղ ժայռի քարաքոսին,
Որպես սրտի խուլ զարկ, կոչնակ, տրոփեցիր լեռան կրծքում,
Նմանվեցիր խորանի մեջ աղոտ լույսով թրթռացող մոմի լույսի,
Առանց որի` անուրջները համր սարի, վերածվել էին պատրանքների…
» Կարդալ ամբողջությամբ

ԺԱՄԱՑՈՒՅՑԸ



Ժամացույցը, հլու իր մեխանիզմի թելադրանքին`, ակամա սիրախաղի կանոններ էր ցուցադրում… Պարոն Երկար սլաքը որքան մոտենում էր`, Տիկին Կարճ սլաքը հեռանում էր: Կառապանի ճիպոտի նման Վարկենաչափ Հանգամանքը մեկ Պարոն Երկարին, մեկ էլ Տիկին Կարճին էր հասնում, ճիպտում, սաստում…
Հանգամանքն այնպես դասավորվեց, որ Պարոն Երկարը Տիկին Կարճին քսանչորս անգամ բռնացրեց ու պինդ-պինդ համբուրեց…
» Կարդալ ամբողջությամբ

Ինչ քոնն է, քոնն է

Տարակույս չկա, միլիոն տարիներ եղածն աշխարհի, վաղն էլ անկասկած, պիտի կրկնվի ու անտարակույս` ինչ քոնն է, քոնն է...
Ու մարգարտի պես խեցումդ գոցված, ճո՜ճք ես վայելում ջրի հատակին: Խուլ ու անհաղորդ ես փեղկերդ թակող դրսի ձայներին: Ու թվում է, թե փայլը մեկ հատիկ քո մարգարտի, սողանցք չի գտնի լույս աշխարհ տանող:
Տարակույս չկա՞... Միլիոն տարիներ եղածն աշխարհի վա՞ղն էլ անպայման պիտի կրկնվի...
Մոլորությո » Կարդալ ամբողջությամբ

ՓՈՐՁՈՒՄ ԵՄ ՎԱՆԵԼ


Քո շաղակրատող աչքերն անլեզու`
Ասես գիժ լինեն…
Գիժ վարգի մեջ են ասես,
Գիժ քամուն թամբած
Մազերդ բոցված…
…Ո´չ, գիժը ես եմ,
Որ քո աչքերի գրոհը հոգնած,
Փորձում եմ վանել
Մարդ – ամրոց դարձած…
» Կարդալ ամբողջությամբ

ՏԱԳՆԱՊ

ՏԱԳՆԱՊ

Ջրվեժի նման աղմուկով`
Մազերդ թափվում են դեմքիս,
Քարերին զարկվող ջրերի նման`
Խոսքերդ արձագանքում են մեջս :
Գնդված մի տագնապ`
Հովազի նման,
Ամուր կառչել է բբիդ փեշերից,
Աշնան տռուզ ամպի նման`
Հարց է ծանրացել շուրթերիդ վրա…
Ի՞նչ պատասխանեմ
«Ինչ եղավ» հարցիդ,
Ի՜նքս էլ չգիտեմ, ի՞նչ եղավ, ինչու՞…
Լուռ եմ ու մոլոր :
Բառեր եմ պեղում,
Տագնապդ վանող խոսքեր եմ փնտրում…
Լոկ մատ » Կարդալ ամբողջությամբ