վարազը կարապին նրբագեղության դասեր է տալիս
…վարազը կարապին նրբագեղության դասեր է տալիս…
…-անհամեստություն չլինի ասելը` ես կատարյալ եմ
Հրապարակող` vayrisag, Բաժին` Հայ ժամանակակից գրականություն, 128 օր առաջ
ԱՌԱՆՑ ՎԵՐԱԴԱՌՆԱԼՈՒ ԻՐԱՎՈՒՆՔԻ
Ու մի օր նա գնաց… Հավաքեց իրերը, վերջին անգամ ստուգեց պատուհանները, ջրի ծորակը, նայեց ծեր ժամացույցին և մի հայացք նետելով հայելուն` հեռացավ…Ինչը փոխվեց…Անհետացան բազկաթոռի եզրերին հավերժացած փոշու մակերեսին ամենօրյա թարմացվող մատնահետքերը, օդում լռեց շնչառության մեղեդին. պարոն լռությունն իր հաղթանակն էր տոնում… Հոգնած դռները թեթևացած շունչ քաշեցին` ազատ
» Կարդալ ամբողջությամբՀրապարակող` AngelDayan, Բաժին` Ժամանակակից արձակ, 143 օր առաջ
ԹԵ ԻՆՉՊԵՍ ԵՆ ՆՈՐ ՏԱՐՎԱ ՇԵՄԻՆ ԴԱՌՆՈՒՄ ԱՂԱՆԴԱՎՈՐ ԿԱՄ ԸՆԴՀԱՆՐԱՊԵՍ…
Համազասպի ընտանիքը կոմունիստների ժամանակով ապրում էր հայկական ավանդակենցաղ կյանքով, իսկ փլուզումից հետո մի քիչ դա էլ խախտվեց ու դարձավ զուտ ավանդա-պաշտ ընտանիք:
Համազասպին ճանաչում էին որպես մի բարեսիրտ մարդու և իրոք կային դրա հիմնավոր պատճառները` ուներ ցից, սակայն չնաշխարիկ մի փորոտիք, ոտքեր սլացիկ`կարճ ու միշտ պատրաստ փ » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` LevonShahnur, Բաժին` Ժամանակակից արձակ, 136 օր առաջ
Պարսկաշփոթ
Դռան երկարատև զանգն ու դմդմփոցը ոտքի հանեց երեկոյան տունը: Հարսը ոտքի տակ գցելով ցրված մտքերը` վազեց. գլազոկից նայելով` բախվեց տեգրոջ սատկացնող աչքերին ու սիրտը անհանգիստ խփեց` կարողա~մի բան գիտի` –Չէէ, դժվար.- հռհռաց ներսի դատապարտված պարսկական հարեմը… » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` LevonShahnur, Բաժին` Ժամանակակից արձակ, 140 օր առաջ
Կապույտը քո շատ է կարմիր, երբ կարմիրն իմ շատ է սպիտակ...
Կապույտը քո շատ է կարմիր, երբ կարմիրն իմ շատ է սպիտակ,
Ես` կյանքի մեջ, և…կյանքից դուրս` բախտահոլով մի խենթ թռչուն,
Ճախրը սրտիս` հանուն բաղձի, բաղձանքներս` կոպերիդ տակ,
Գիշերաճայթ աչքերս ճողփ-աղոթքներով էի թրջում:
Երկինքն իմ մեջ, ես` երկնքում, ճախրանքներս` երկնից այնկողմ,
Թռչնածիրս` ինձ կենսերակ, թռչներակներն իմ` աներանգ,
Ձյուն էր դառնում կարոտն աչքիս, բայց դեռ գիտեր սիրտս անքուն.–
Բ » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` ՀԱՐԵՆՑ, Բաժին` Ժամանակակից պոեզիա, 427 օր առաջ
սիրում եմ
Հրապարակող` vayrisag, Բաժին` Ժամանակակից պոեզիա, 172 օր առաջ
ԹԱՔՆՎԱԾ ՀՈւՅԶԵՐ... ԹԱՔՆՎԱ՞Ծ, ԱՐԴՅՈՔ...
Պոկել սեփական մտքերից շառա՞չ,
Ճահճոտված հոգուց մամռակալված ճի՞չ:
Մի դավադիր հոսք, հույզերով լցված,
Մե՜ղմ շշնջում է,-
Չմնա՜ց ոչինչ:
Անհասկանալին լուռումնջացավ՝
Բազմապատկվելով անորոշներին:
» Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` Հրաչուհի, Բաժին` Ժամանակակից պոեզիա, 156 օր առաջ
ՊԱՏԱՌՈՏՎԱԾ ԽՈՍՔ... ԱՆՀԱՂՈՐԴ ՀՈւՅԶԵՐ...
Մենակ եմ, մայրիկ:
Հոգնել եմ, կարծես:
Տխուր է: Չգիտեմ, ինչո՞ւ է այսպես:
Պատառոտված խո՞սք, անհաղորդ հույզե՞ր:
Միտքս ննջում է քնատ օրվա պես:
Կարծես ձգվել է խուլ հորիզոնում
Անհասկանալի, ծանր տխրություն:
Ծրարված կյանքի անորոշներում
Արձագան » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` Հրաչուհի, Բաժին` Ժամանակակից պոեզիա, 156 օր առաջ
Բառը
անձրևի ճաքճքած շուրթին
անհանգիստ Բառը ցամաքել է,
երազած թռիչքի անվերջ սպասումից
հայացքի փայլը թևաթափ սառել է,
Հրապարակող` vayrisag, Բաժին` Ժամանակակից պոեզիա, 174 օր առաջ
Շիրազն` Արարատ
Հրապարակող` Շավասպ, Բաժին` Ստեղծագործողի անկյուն, 386 օր առաջ
