Ձեռքդ այսքան ջերմ չէր խառնել հոգիս...
Ձեռքդ այսքան ջերմ չէր իջել ուսիս,
Անսահմանությունն իմ հաշտ ու անքեն չէր ձերբակալել
Ու չէր էլ բերել կորած օրերի լուսե ավետիս …
Միայն ճախրանքիս ընթացքն էր փակել:
Խոսքդ այսքան խենթ չէր խառնել հոգիս,
Անձայն ճչացող արձագանքներս չէր հայտնաբերել
Ու չէր նկատել մոխրոտ ոտքերս, ծուխը կրակիս…
Միայն անկարոտ սրտի շշուկ էր…
Հրապարակող` lusin1991, Բաժին` Ժամանակակից պոեզիա, 230 օր առաջ
Հայ-ճապոնական գրական մշակութային մերձեցման երեկո
Երեկոն նվիրվում է Ճապոնիայում երկրաշարժի զոհերի հիշատակին: » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` ՀԱՅԱՐՏ, Բաժին` Մշակութային կյանք, 231 օր առաջ
* * *
Շատ բառեր պետք չեն.
Անունդ միայն թույլ կշշնջամ
Ու սոսկ դրանով ամեն ինչ կասեմ:
. . .
Հովը թափանցիկ ձեռքով վախվորած
Վարագույրները մեղմ տարուբերեց
Ու լուսնի սիրտը մի պահ թպրտաց.
Փաղաքշանքերիդ տրվելու համար
Ականջօղերս հանեցի անգամ...
Հրապարակող` արեւածագ, Բաժին` Հայարտի հեղինակներ, 234 օր առաջ
Հարդագողի ճամփորդները
Երկու ճամփորդ՝ պատառոտած շորերով:
Ու սիրել ենք տրտմությունը մեր հոգու՝
Անրջական կարոտներով ու սիրով:
Մենք սիրել ենք տրտմությունը մեր հոգու՝
Անրջական ինչ-որ կարոտ, ինչ-որ սեր:
Ու սիրում ենք առավոտից իրիկուն
Ճամփա երթալ - ու հավիտյան երազել... » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` ՀԱՅԱՐՏ, Բաժին` Հայ դասական պոեզիա, 235 օր առաջ
ՀԱՎԱՏՈՒՄ ԵՄ
Երբ մարդկայնորեն սիրտս գերում են։
Հաճախ լռում եմ,
Երբ ճիշտ ասածս դիտմամբ ծռում են:
Նաև խղճում եմ,
Եթե զղջաում են։
Հիասթափվում եմ,
Եթե խաբվում եմ։
Նաև ատում եմ,
Եթե ստում են։
Բայց ամենի՛ց խոր
Ես հավատում եմ... » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` ՀԱՅԱՐՏ, Բաժին` Հայ դասական արձակ, 237 օր առաջ
Ձեռքը համբուրելու մասին
Ձեռք համբուրելը կնոջը ողջունելու յուրահատուկ ձև է, շատ տարածված է Եվրոպայում ու գրեթե չի գործածավում մեզ մոտ: Այն պիտի լինի զուտ խոհրդանշական՝ ձեռքի երեսին շուրթերը մի թեթև հպելով: Դա ողջույնի կամ հրաժեշտի ձև է, որով տղամարդը իր ակնածանքն է ցուցադրում կնոջ նկատմ » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` արեւածագ, Բաժին` Հայարտի հեղինակներ, 241 օր առաջ
Լռություն
Հրապարակող` nrumelyan, Բաժին` Ստեղծագործողի անկյուն, 275 օր առաջ
БАЛЛАДА О ПРОКУРЕННОМ ВАГОНЕ (С любимыми не расставайтесь)
Сроднясь в земле, сплетясь ветвями -
Как больно, милая, как странно
Раздваиваться под пилой.
Не зарастет на сердце рана,
Прольется чистыми слезами,
Не зарастет на сердце рана -
Прольется пламенной смолой... » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` ՀԱՅԱՐՏ, Բաժին` Օտարալեզու պոեզիա, 246 օր առաջ
ՄՈՌԱՑԱ
Հրապարակող` Demonax, Բաժին` Ժամանակակից պոեզիա, 256 օր առաջ