"Լեռներն իմ վիշտ չառան, "

Լեռներն իմ վիշտ չառան,
Ուղեբեռն իմ ինձ մնաց,
Հոգիս դարձավ գաղտնարան
Քո անունը ինձ մնաց…
» Կարդալ ամբողջությամբ

Վերադարձի ուղեբեռ…


Ես կտանեմ ինձ հետ
Որբությունը հոգուդ,
Քո հայացքը լուսե
Եվ աչքերդ տամուկ…

Ձայնդ սրբահծյուն,-
Հոգեհմա, խոհեմ,
Աղոթքի պես ներհուն`
Սրտիս մեջ կպահեմ.

Տխրությունդ անծիր-
Եվ խոնջանքդ գունատ,-
Մի խենթություն վհատ,
Ես կտանեմ ինձ հետ…

Եվ ձեռքերդ քնքուշ,-
Կաթոգին ինձ փարվող,
-Ա'խ, ձեռքերդ քնքուշ
Ես կտանեմ ինձ հետ…

Մի ողջակեզ կարոտ,
Մի սիրավառ կրակ,
Արցունքների մի լիճ,-
Ես կտա » Կարդալ ամբողջությամբ

Ձոն Հայկ Նահապետին

Ձոն Հայկ Նահապետին
(հեգներգություն)

Թիկնեղ էր Հայկն ու Վայելչակազմ….
Մ. Խորենացի


Մերկ, անոթի ու տանջահար` բզկտված բյուր հարվածներից,
Նահապետը առասպելյալ, հեկեկում է սրտակեղեք,
Նա` երբեմնի թիկնեղ հսկան` գերհզոր հզորներից,-
Այսօր դեղնած եղեգի պես, դողում ե մեղմ քամիներից….
Զառանցում է նա տենդի մեջ ու նզովում է ինքն իրեն
Հարդագողի ճանապարհն է վերից քրքջում անգթորեն,
Եվ աղեղը իր լայ » Կարդալ ամբողջությամբ

Լեռանց կարոտ

Լեռանց կարոտ
Ողրամ զ'քեզ հայոց աշխարհ…

Լեռներ', լեռներ' հայրենի, արևախանձ, երկնամերձ,
Անառակված որդու պես ես գալիս եմ դեպի Ձեզ …
Ու ատում եմ ես հիմա, մի'ֆ ու առասպել,
Ինձ ձեր կարոտն է կանչում, հայրենի' լեռներ…

Դե արթնացի'ր, Նահապետ ու նայիր չորս դին,
Լեռանց կարոտն է երգում, քո պոետ որդին…
Որտե՞ղ, ինչպե՞ս կորցրեցիր քո աղեղը լայնալիճ,
Որդիներդ, Նահապետ, տե'ս, փախչում են լեռներից…

» Կարդալ ամբողջությամբ

"Ներիր' իմ բոլոր խենթությունները,-"

Ներիր' իմ բոլոր խենթությունները,-
Հավերժ պատանի պոռթկումները իմ,
Անզուսպ, անհամբեր ու ցացումնալից թուլություններս – ների'ր սիրելիս.
Անմոռանալի ու անդառնալի օրերիս երգին ձուլվիր սիրելիս-
Աստվածային շնորհով օծուն հավատքիս գավը ըմպիր սիրելիս…
Հավիտյան խոցված` որբ ու անմեկին սրտիս հույզերը ների'ր սիրելիս.
Եվ իմ անուն ու հեքիաթն այս վսեմ` սրրիդ սպունգով ջնջիր սիրելիս
Ու երբ որ սրտիդ զարկերն անհ » Կարդալ ամբողջությամբ

Վերադարձ


Պիղծ աստղերի բույլն ահագին
Դղրդալով փուլ եկավ,-
-Դու կսատկես աստծո տակին
Էն աշխարհը թե ընկար….
Ժ. Է. Ա. Ր

Տես', ժպտում է հիմա քեզ շիկահերն այս վավաշոտ,
Աչքերով իր տարփալից նա տրվում է արդեն քեզ.
Ակնարկում է հիմա նա, սեթևեթում աներես,
Նույնիսկ կուրծքն է արձակել և «ուր որ կտա քեզ»:

Իսկ մյուսը նրան կից, գուցե և քույրը նրա,
Տես', ինչպես է տոչորվում, նույնիսկ շունչն է պահել.
Կոտրատվու » Կարդալ ամբողջությամբ

Nostalghia



Հանց քամիները բախվող` սրթսրթացող իմ երկրի,
Հանց Որոտան անընտել, օձագալար ու ճկուն`
Միտքս ճախրում ե հիմա քո եզերքը, Նայիրի',
Որ լեռնանա, վեհանա քո գրկում,-բերկրի'…
Լեռնապարիդ կածանում թափառում է նա,
Փարվում ձյունե բարձունքին Իշխանաց սարի,
Մամռակալած ժայռի հետ համբուրվում է նա,
Ու ձուլվում ղողանջներին ի'մ Զանգեզուրի:
» Կարդալ ամբողջությամբ

Վեներա


Հեթանոս արյունն է արթնանում…
Ժ. Ա. Ր
Չքնաղագեղ դիցուհի', օ' Վեներա, քնքշությու'ն,
Սիրո շռայլ խրախճանք, կրքերի ծով արբեցում,
Համբույրների զեխ տաճար, ոսկեհմա մերկություն,-
-Իմ մեջ քո թույնն է ծորում, ո'վ հեթանոս հիացում….

Համբույրներով պսակված շրթունքներդ մեղեսիկ
Անհուն սեր են խոստանում ու երջանիկ մոռացում,
Իսկ կրծքերդ կրքով լի և իրանդ սլացիկ,-
- իմ արյան մեջ են ծորում, օ' հեթանոս հիաց » Կարդալ ամբողջությամբ

Արտասուք



Երեկոն անձրևում է..
Երկինքը լվանում է մթությունը…
- կցկտուր արտասվում է անվերջ…
Բռնաբարված մի սիրտ,-
Արցունքոտ անձրևում է,-
Արցունքը լվանում է մեղկությունը,-
- կցկտուր արտասվում է անվերջ…
» Կարդալ ամբողջությամբ

Վերադարձ Էքսպրոմտ


Սիրտս թողած լեռներում, հոգիս` երկրում Նայիրյան,
Կոշիկներս եմ մաշում փողոցներում Մոսկովյան,
- Ի՞նչ եմ փնտրում ես այստեղ` անտառներում այս թքոտ,
Լեռնային սե՞ր, թե՞ արև, օտարությու՞ն, թե՞ կարոտ….

Հորանջում են իմ ճամփին, դեմքեր `հազար, այլազան,
Քաղաքն ինքն է ձանձրացել իր հյուրերից բազմազան,
Վաճառվում է ամեն ինչ` անհոգիք ինչ կամենան
Ու հառնում է երկնքում «ամենազոր» Մամոնան…
Քաղաքն հևում է, » Կարդալ ամբողջությամբ