Կինս
Դուրսը արեւ կայ ու աշնան առաւօտը այնքան գաղջ է, որ պատրանքը կու տայ Ապրիլի երեկոյան մը: Պզտիկ պարտեզ մը ունինք տանը ետեւը, բայց ծառերը մերկ են ու ածուները առանց ծաղկի: Հազիւ շաբաթ մըն է, որ փոխադրուած ենք հոս: Մեր տունն ու ընկերոջս բնակած ամառանոցը կը բացուին նո՛յն հողէ արահետին վրայ:
Սեղանիս առջեւ կը կարդամ, մինչ Լիւսէթ սենեակը կը կարգաւորէ: Լռութիւ » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` ՀԱՅԱՐՏ, Բաժին` Հայ դասական արձակ, 179 օր առաջ
ՀԱՎԱՏՈՒՄ ԵՄ
Երբ մարդկայնորեն սիրտս գերում են։
Հաճախ լռում եմ,
Երբ ճիշտ ասածս դիտմամբ ծռում են:
Նաև խղճում եմ,
Եթե զղջաում են։
Հիասթափվում եմ,
Եթե խաբվում եմ։
Նաև ատում եմ,
Եթե ստում են։
Բայց ամենի՛ց խոր
Ես հավատում եմ... » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` ՀԱՅԱՐՏ, Բաժին` Հայ դասական արձակ, 237 օր առաջ
...
Իսկ ես ուզում էի այդ հիվանդասենյակից հեռանալ աստիճաններով։
Ես փորձում էի մտաբերել, թե հանուն ինչի արժե ապրել.
Հանուն արևի՞… Այն բոլորինն է։ Հանուն գարնա՞ն… Հանուն առաջին ձյա՞ն… Հանուն մայիսմեկյան ամպրոպի՞…
Ես » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` ՀԱՅԱՐՏ, Բաժին` Հայ դասական արձակ, 253 օր առաջ
ՀՈՎԱՆՈՑԸ
Տղան ծիծաղեց և ասաց, որ ինքը հովանոց ունի, բոլորովին նոր, ու եթե կոճակը սեղմես, նա ինքն իրեն կբացվի։ Եվ հովանոցը հրաշալի տուն է, շատ հարմարավետ երկուսի համար։ Ճիշտ է, այն պատեր չունի, բայց փոխարենը բավական է ձեռքը երկարել, և դուք կիմանաք, թե դրսում տա...րվա որ եղանակն է՝ օրինակ, անցե՞լ է գարունը, թե դեռ շարունակվում է...
» Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` ՀԱՅԱՐՏ, Բաժին` Հայ դասական արձակ, 253 օր առաջ
Պատուհաններ…
Պատուհաններ… Նրանցից յուրաքանչյուրի ետևում մարդիկ են։ Եվ պատուհանները պատմում են մեզ նրանց մասին։ Այդ պատերն ու դռներն են անթափանց, իսկ պատուհանները միշտ էլ մի քիչ դավաճաններ են։
Լսե՛ք ահա պատմություն, որն ինձ պատմել է մի պատուհան։
Լույսն այդ պատուհանի ետևում երբեմն վառվում էր մինչ ուշ գիշեր, իսկ երբեմն էլ երկու-երեք օր շարունակ ընդհանրապես չէր վառվում։ Պատուհանի գոգին միշտ թափված էին » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` ՀԱՅԱՐՏ, Բաժին` Հայ դասական արձակ, 253 օր առաջ
Ալպիական մանուշակ
Կաքավաբերդի գլխին տարին բոլոր ամպ է նստում, բերդի ատամնաձև պարիսպները կորչում են սպիտակ ամպերի մեջ, միայն սևին են անում բարձր բուրգերը։ Հեռվից ավերակներ չեն երևում և այնպես է թվում, թե բուրգերի գլխին հսկում կա, գոց են ապարանքի երկաթե դռները, աշտարակի գլխից մեկը ահա ձայն է տալու քարափը բարձրացողին։
Իսկ երբ քամին ցրում է ամպերը, ձորերում հալվում են ամպի ծվենները, պարսպի վրա երևում են մացառներ, ա » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` արեւածագ, Բաժին` Հայ դասական արձակ, 402 օր առաջ
Գիքորը
Գյուղացի Համբոյի տունը կռիվ էր ընկել։
Համբոն ուզում էր իր տասներկու տարեկան Գիքորին տանի քաղաք, մի գործի տա, որ մարդ դառնա, աշխատանք անի։ Կինը չէր համաձայնում։
— Չեմ ուզում, իմ քորփա էրեխին էն անիրավ աշխարքը՝ մի գցի, չեմ ուզում,— լալիս էր կինը։
Բայց Համբոն չլսեց:
Մի խաղաղ առավոտ էր. մի տխուր առավոտ։ Տանըցիք ու հարևանները եկան մինչև գյուղի ծերը, Գիքորի թշերը պաչեցին ու ճամփա դրին։ » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` արեւածագ, Բաժին` Հայ դասական արձակ, 424 օր առաջ
Աղքատի պատիվը
I
Ղ... գյուղաքաղաքում առանձնացած ապրում էր Սիմոն անունով մի բարի մարդ։ Նա չէր խառնվում գյուղական գործերին, երևի գիտեր, որ իրան խոսքը չի ընդունվիլ, նրա համար էլ պոչն իրան էր քաշել։
Սիմոնը մի կարմիր կով ուներ, մին էլ` մի սիրուն կին. կինն էլ շատ սակավ էր պատահում, որ հարևանություն աներ դրացիների հետ. քաշվում էր հարուստ հարևաններից, գիտեր, որ յուր գնալ-գալը դուրեկան չէր նրանց համար։ Եվ իսկապես, » Կարդալ ամբողջությամբ
Հրապարակող` արեւածագ, Բաժին` Հայ դասական արձակ, 433 օր առաջ
ԼԻԼԻԹ (ՀՐԵԱԿԱՆ ԱՌԱՍՊԵԼ)
Հրապարակող` ՀԱՅԱՐՏ, Բաժին` Հայ դասական արձակ, 737 օր առաջ
ԿԱՆԱՉ ԴԱՇՏԸ
Հրապարակող` ՀԱՅԱՐՏ, Բաժին` Հայ դասական արձակ, 744 օր առաջ
